alamak!!! kazen aku dh nk kawen...

pergh...masa bukak2 fb td tibe2 dpt invitation dr kazen aku tu...muda giler dia...dh nk kawen dh...dia baya aku...22 tahun, n bakal jd doktor...alhamdulillah..dia dh sampai seru...aku???
lambat lg la...lgpon sape nk kt aku...erm3....tutup kes...sbb skang ni aku ngah bercerita pasal kazen aku....pasangan dia gak merupakan bakal doktor...alhamdulillah...bagus2...tp, aku xleh hadir la kenduri dia nti, coz aku exam x bes lg...huhuhu...sadis2...

to ehsan: if u read this blog, sincerely farah wish congrats and hopefully happy ever after with ur....

aku??????
aku malas pk pasal kawen...
x kawen pon xpe...
insyaAllah...

aku ???

salam...
hehehe....ari ni aku nk merepek la sikit...bkn pe, bg mengeluarkan ketensenan yang membelengu diriku ini...hahaha....actually kan...sape aku yg sebenarnya eh...jap2 nk xchek kaki....eh..kaki aku jejak tikar...it's means that aku ni manusia la kan???hahaha...merepek!!!

actuallykan secara seyes, aku nk tau sape aku??????
who can help me to find the answer for that question???

G.I.L.E.R!!

hahaha
diri sendiri pon x kenal ke????

selepas beberapa tinjaun aku bt...
aku mendapati bahawa aku adalah....

"seorang manusia biasa yg kadang kala bertindak secara luar biasa.."

that's me...

hahaha...

i'm feel lonely...huhuhu...

semalam gak aku telah menyaksikan percubaan membunuh diri oleh seseorang yg giler...tp dia x jadi...sebab last minit decision yg dia buat, dia kata dia takut...hahaha...lawak giler...telan pil sampai juta2 x takut lak...stupid person!!! hak3

ops...xbek kata kt org...
kita kena tgk diri sendiri dulu....tul x??

anyway..aku rasa cam nk pergi jauh je....tp xtau lg kemana arah tujuku itu...
erm2...
apa masalah aku eh sbenarnya???
tp yg pasti aku menimbulkan masalah pd org len...igt nk tukar no fon, pastu nk menyendiri la buat sementara ni...nk deactive fb la...tp....my fren said, lg la akan menyusahkan seme org...
eh..tul ke??
erm2
aku ni menyusahkan org ke?????
menyusahkan camne tu???

hahaha...tp siyes...
smlm de org msg aku yg dia dh putus asa ngan aku...

aku ok je...xnk jd kawan aku pon xpe...

ada aku kesah???

hahaha...
aku bkn perdana menteri...
yg perlu dihampiri....

aku bkn siti nurhaliza...
yg perlu diminati....

hahaha....

aku madihah farhana...
x perlu didekati
even diminati...

aku x kesah org nk kata aku apa...

aku x kesah org nk kutuk aku...

aku x kesah org xnk kawan ngan aku (tp sedey gak la)

aku pon cam dh give up!!!!!!!!!

give up to being nice, kind...

am i selfish??

aku xde ati n perasaan ke???

aku xnk kutuk sape2...

aku x tujukan entry ni pd sape2

if korang terasa, sowi la...

xde niat pon...

i want to stop crying...

people around me just use me to fulfill their needs...

hahaha...

i'm not strong to face all this...

aku dh x sekuat dulu...

dulu if something happen...

aku wat muka selambe....

p makan....hahaha...

tp la ni....

aku dh x lalu seme tu....

dulu kalau marah leh gak tumbuk target(bdk taekwondo tau la apa itu target) aku tu....tp dh wat balik bt menan adik2 aku...

so...

what should i do????

nape aku jahat sgt???

nasihat org aku x dengar...

erm2...

she said that i'm so stubborn...
kena kaunseling...


hahaha...yup...aku super duper giler degil la....

erm2....

nanti bila aku dh disappear...

arap2 org2 len hepi...

prinsip idup aku dh lari....

nape aku jd macam ni skang???!!!!!

i lost myself...

lost everything....................

n i have to acting in front of them...

who can help me???

WHO????

skang aku dh jarang menangis...hahaha...
sebab aku adalah...

B.U.D.A.K. D.E.G.I.L

kepada mereka2 yg berkenaan...

madi betul2 mintak maaf....madi xkan muncul dh...nk lari pegi jauh....
hope...happy2 selalu...

p/s: i misz myself....
i hope, 1 fine day...
i will meet my true madihah farhana...
i misz her lot....
plez God...give me chance...


LIFE IS TO SHORT....
hargailah selagi anda boleh bernafas...............

tragedi di uum

huhuhu....really2 sorry...coz lama giler aku x mengupdated kan aku punya page ni...bkn xnk, tp kebizian aku telah melampau batasnya.....asimen yg tibe2 muncul tahap melampau punya...hahaha...pastu asimen aku kena curik la...n macam2 lg...

tp pada hari ni, aku bukan nk share pasal asimen aku yg kena curik tu...tp nk share sesuatu...
semalam...telah berlaku tragedi....bermula dgn keseronokan...tp...berakhir ngan tragedi

pesawat latihan jenis Pilatus PC-7 yg dipandu oleh Mejar Zulrihan Jusoh(TUDM) terhempas di kawasan dekat kampus UUM jam 10 pagi ini.Mangsa sedang membuat persembahan sempena perasmian Ekspo Konvo.mangsa dikeluarkan menggunakan heli TUDM. Hanya seorang juruterbang berada dalam pesawat ..al-fatihah...



dipetik dr berita harian
SINTOK: Perasmian Karnival Konvokesyen ke-23 Universiti Utara Malaysia (UUM), di sini, semalam, bertukar tragedi apabila sebuah pesawat jenis Pilatus PC-7 MK II Tentera Udara Diraja Malaysia (TUDM) yang membuat persembahan sempena majlis itu, terhempas di kawasan hutan simpan di situ dan mengorbankan juruterbangnya. Dalam kejadian kira-kira jam 10.15 pagi itu, pesawat dipandu Mejar Muhammed Zulrihan Jusof, 39, dikatakan mengalami masalah teknikal ketika membuat persembahan sebelum terjunam ke dalam kawasan hutan simpan berhampiran kolej kediaman pelajar MISC/TM.

Ia menyebabkan suasana di Stadium UUM ketika majlis yang dirasmikan Pengarah Urusan Bank Rakyat, Datuk Kamaruzaman Che Mat dan turut dihadiri Naib Canselor UUM, Tan Sri Nordin Kardi gempar berikutan bunyi letupan kuat diikuti asap hitam keluar dari kawasan hutan tempat pesawat itu terhempas.

Suasana majlis perasmian itu menjadi gamat apabila kira-kira 500 hadirin, terutama pelajar menjerit kerana terkejut dengan kemalangan itu.

Dua jentera dengan 14 anggota Pasukan Bomba dan Penyelamat tiba di tempat kejadian kira-kira 15 minit kemudian dan mengambil masa kira-kira sejam untuk mengesan dan mengeluarkan mangsa yang ditemui beberapa meter dari pesawat. Selain bomba, operasi turut dibantu pihak TUDM dan UUM.
Mangsa dikatakan maut akibat terhempas selepas dipercayai melonjak keluar menggunakan kerusi anjal ketika pesawat menjunam, manakala separuh dari badan pesawat musnah.

Mayat juruterbang dikeluarkan dari tempat kejadian menggunakan sebuah helikopter TUDM sebelum dibawa ke Jabatan Forensik Hospital Sultanah Bahiyah, Alor Setar untuk bedah siasat.

Mangsa yang tinggal di Taman Desa Bukit Tinggi Kepala Batas, Alor Setar, berasal dari Kampung Pasir Kasar Sering, Kota Bharu, Kelantan dan sudah berkeluarga.

Ketua Jabatan Siasatan Jenayah Kedah, Asisten Komisioner Zakaria Ahmad, ketika di temui di sini, semalam. berkata mayat mangsa ditemui kira-kira 15 meter dari pesawat dan dipercayai sempat melonjak keluar menggunakan kerusi anjal ketika pesawat menjunam ke dalam hutan.

Saksi kejadian yang juga seorang pelajar, Norhalida Wafi Ramli, 22, berkata beliau pada mulanya tidak menyangka kejadian itu kerana fikir ia adalah sebahagian daripada gimik persembahan.

"Saya nampak pesawat itu melakukan formasi pusingan sebanyak dua kali sebelum menjunam ke dalam hutan.

"Saya sedar ia adalah kemalangan selepas mendengar bunyi letupan sebanyak dua kali diikuti asap tebal hitam," katanya.

Sementara itu, TUDM akan menubuhkan Lembaga Siasatan Khas bagi mengenal pasti punca kejadian.

Panglima TUDM, Jeneral Datuk Seri Rodzali Daud merakamkan ucapan takziah kepada keluarga mangsa.

INFO
Kronologi pesawat Pilatus terhempas

11 September 2009 - Mejar Zulkifli Hassan, 38, dan Mejar Mohd Roszaini Mustafa, 37, terbunuh apabila pesawat terhempas di Langkawi.

16 Disember 2004 - Nahas pesawat latihan Pilatus PC-7 mengorbankan Leftenan Amnart Summok, 23, dan jurulatihnya, Mejar Alias Bakar, 36, di Kampung Titi Besi, Kepala Batas.

27 Mei 2004 - Leftenan Mualimin Jasid, 23, terbunuh apabila pesawat Pilatus PC-7 terhempas di Kampung Padang Gelanggang, dekat Jerlun, Kedah.

12 Ogos 2003 - Pelatih penerbangan KTU, Leftenan Mai Elmy Sefrina Jalaluddin, 22, terkorban selepas pesawat Pilatus terhempas di Jalan Bukit Kayu Hitam-Changlun, Kedah.

12 April 2001 - Seorang juruterbang jurulatih TUDM terbunuh apabila Pilatus PC-7 TUDM terhempas di Kampung Kepala Parit Dalam, Tokai, Pendang.

12 Julai 1993 - Juruterbang pelatih TUDM, Leftenan Muda Mohamad Nazri Amran, 21, terbunuh apabila pesawat terhempas di sawah Kampung Chemumar, Tambun Tualang, Perlis.

31 Januari 1992 - Pesawat Pilatus PC-7 terhempas dalam Sungai Kemaman, Terengganu menyebabkan juruterbangnya terbunuh.

25 September 1990 - Leftenan Muda Faizal Muhammad terbunuh apabila pesawat merempuh asrama di Universiti Utara Malaysia (UUM), Sintok, Kedah.

September 1984 - Leftenan Muda S Thulasiram terbunuh selepas pesawat TUDM terhempas di Kampung Bukit Rambai, Pendang, Kedah.

blog

dh lama giler aku x jengah blog kesayangan aku ni...bkn pe...tiba2 je dh dekat2 nk final ni asimen menimbun2 lak...n then sok aku exam...huhuhu...n pembaca blog aku yg setia a.k.a k.ru dh mengomen aku x updated...hahaha...sori la k.ru...xdan...lebih2 lg dalam tempoh masa seminggu ni aku diserang penyakit misteri...huhuhuhu...tp selagi aku mampu bertahan aku akan bertahan...chaiyok2...
semalam aku buat la research sikit2 pasal penyakit misteri yg sedang aku hadapi...dan...ntah la...
i'm worried...n i need him...huhuhu

petang semalam yg best...

err...apasal la tajuk entry aku tu semacam je...hahaha...aku pon x tau...
tp petang smlm aku snap satu gambar pokok...pakai nset aku yg cikai ni jerk...
bila tgk balik...cantik lak gambar tu...tu la aku kata petang semalam best...hehehe....lg satu...tiket blik kg dh beli....yea2...

Bla...bla....bla....akhirnya....

yea2 bln 4 ni aku balik kg...hehehehe...saje je nk gtau...jom r ikot aku balik....singgah sat padahal nk wat asimen ni...hahaha....daa...jap2...

sape tau cara2 nk lupakan seseorang???leh la bg komen ya

kebluran melanda diriku...agagaga...

Apa topic mlm ni eh...hehehe...yg penting skang ni aku kesejukan dlm bilik ais batu ni a.k.a lab komputer kt hostel aku...hehehe...td duk p jenjalan kt blog org...view blog kengkawan aku...n aku terberhenti kt blog oren...dia citer pasal rumet...kpd penulis oren...kita senasib ler...walaupun roomateku x slalu balik...tp kewujudanku di dalam bilik macam xde je pd pandangan mata dia...terguriskah perasaan aku???erm...jap nk pk spoloh saat...

ting...dh abes spoloh saat...xde la terguris sgt...ntah...bior je la rumet ku itu...cume time bila dia nk movie je...baru tegur aku...adei...ada gak manusia camtu...mls nk story pjg2...satg t'masak ketupat daun palas lak...hahaha

sebut pasal movie, aku baru je lyn citer industan...wakaka...sejak bila ntah aku lyn industan ni...hihihi...dh ada org bg...tgk je...layan...byk gak la...leh wat koleksi...kpd abgku...nanti adinda bwk balik cd citer industan ya...khas bt tontonan kekanda...ececeh...ayat bunga2...weh abg tu abg kandung ku la...aku ckp camtu sbb dia mmg suka tgk industan...

berbalik kpd citer kebluran aku...xtau nape 2,4,6(saje wat no genap) menjak x menjak ni aku mcm ntah paper jek..ntah2 aku dh sewel kot...gara2 exam dh nk ditayangkan x lama lg...waaaa...exam???apa tu exam??? adakah sejenis kuih macam dorayaki??nyum2 lama x mkn kueh doremon tu....adei...melalut lg...

yup exam dh nk muncul....seram2...walaupun aku bawak nek beskal 3 subjek je...tp takut la...dh la seme tu paper killer...killer ke??jap2...aku rasa paper2 tu xnah bunuh org lg...hahaha...

nk citer pasal pg td...aku kena attend sesi menjawab softskill apa ntah...igtkan apa kebenda la bnda tu
rupanya kena p jwab 220 soalan objektif
yg boleh membiolkan otak...
hahaha...
memang killer la soklan2 dia...
tp yg best dpt bekpes nasi lemak fre...
hahaha...ngantok la...chow dulu...

1 March 2010

Wah...dah lama giler rasanya x bukak blog..a.k.a x update...ari ni dh masuk first march...nak kata bz, xde la bz sgt...tp ntah nape aku cam mls giler nk bukak blog...hahaha...dasar pemalas...
Hurm...2,3 menjak ni xde la pape yg menarik yg berlaku dlm idup aku...hari2 yg berlalu benda yg sama je...bangun celik mata...mandi..bla2...
Tapikan...baru2 ni aku de menonton drama Jepun...walaupun citer tu dh lama femes, tp aku baru je berkesempatan untuk menonton...sebyk 11 episod, aku menghabiskan dlm masa 2 hari je...citer dia bertajuk 1 litre of tears...sedih giler citer ni...sampai ngan aku2 menangis sekali...huhuhu...kalau korang lom tengok, bek korang tengok...citer ni di adaptasikan daripada kisah benar yg berlaku kt jepun...aku x nk la ulas panjang2 nanti x suspen lak korang nk tgk...tp aku ckp...memang best...siap aku dh masukkan dalam koleksi citer2 aku....so takat ni je dulu...nk layan lagu dia lak...best..

hahahaha

hahahaha....
baru ni aku dpt komen....
komen mengatakan...blog aku bosan+selalu citer sedih
hahahaha...sekali lg aku nk gelak...
camne aku xgelak...
sebab bg aku lawak...
abes tu???
nk wat citer pasal pe???
erm....
nanti la aku pk eh...
daaa

Tabahkah aku???

tabahkah aku dlm menempuh hari2 yang mendatang....
tabahkah aku dlm mengakhiri hari2 yang mendatang....
kuatkah aku??

Ya ALLAH...
bglah aku kekuatan....

rainy day

x sangka lak ari ni ujan akan turun membasahi bumi sintok ni...
dah lama x ujan...
n baju aku kt ampaian tu for sure la basah...
n ujan ni cam tau2 je aku ngah sedih...
actually..
starting from today...
i want to try write in english...
why??coz to improve my english...
n...hahaha....i dun know why i laugh...whereas I'm in middle sad...
last nite...
i'm crying again...
why???
coz only me n somebody know why my tear drops again n again...

from today i want to start new life...
i know that nobody don't want read my blog...
it's ok...
coz this blog is for me...
for me to express my feeling...
yeah...this blog is my fren...
i only have her...
hahaha...
broken english tul...
i miss someone....
i'm really2 miss him...
(?_?)

lagu??untuk aku ke??

Tajuk/Lirik Lagu: Derita Merindu
Artis/Penyanyi: Ahli Fiqir

(Rap)
Kau katakan cinta gunakan akal
Bila aku gunakan, kau yang menyangkal
Bagaimana nak kekal
Kau katakan cinta gunakan minda
Bila aku gunakan, kau yang tak percaya
Bagaimana nak bahagia

Maafmu tak bererti, kau mudah sesali
Berulang kali telah kau mungkiri
Manis mulut berjanji terpedaya lagi
Menanti biar terus didustai

Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu
Tak ku kenal lagi engkau siapa

(Rap)
Dan aku cuba sedaya upaya
Telah ku usaha dengan sepenuh jiwa
Bagaimana hendak ku lupa
bayangan wajahmu selalu di depan mata
harum baumu masih dapat ku hidu
Bagaimana ingin aku membencimu
Jikalau setiap hari merindu
Sekiranya derita merinduimu itu sebenarnya bahagia..
Aku pilih derita..

Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu, tak ku kenal lagi engkau siapa

Mungkinkah esok atau lusa walau biarpun lama
Akan ku biar tiada ku tetap kan setia
Entah bila akan tiba sampai jua harimu yang sama
Esok seperti semalaman yang tak berubah

(Ulang) (2x)
Kaulah tanda tanya.. kau tiada titik noktah
Ku dibuai mimpi lena dikejut igau semula
Kaulah tanda tanya.. kau tiada titik noktah
Ku dibuai mimpi lena dikejut igau semula

(Rap)
Seandainya kau berada di depan mata
Mudah untuk aku berkata-kata
Supaya dapatku melihat seraut wajahmu
Walaupun belum tentu kau mahu bertemu
Apalagi memandangku
Setelah ku turutkan segala kemahuan kau mainkan perasaan
Begitu mudah kau ucapkan terimalah saja kenyataan..
Aku masih terkilan

Maafmu tak bererti, kau mudah sesali
Berulang kali telah kau mungkiri
Manis mulut berjanji terpedaya lagi
Menanti biar terus didustai

Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu, tak ku kenal lagi engkau siapa
Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu, tak ku kenal lagi engkau siapa

(Rap)
Jika kau dapat memahami hati seorang perindu
Baru kau tahu derita hatiku
Jika suatu hari nanti giliran kau merindu
Baru kau ingat derita diriku
Segala yang berlaku bukan kemahuanku
Apa gunanya bahgia
Jikalau bahagia bersamamu hanyalah untuk sementara waktu
Aku pilih derita merinduimu

Maafmu tak bererti, kau mudah sesali
Berulang kali telah kau mungkiri
Manis mulut berjanji terpedaya lagi
Menanti biar terus didustai

Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu, tak ku kenal lagi engkau siapa
Kaulah bahagia (bagiku)
Kaulah derita (bagimu)
Esok lusamu, tak ku kenal lagi engkau siapa

Big Big World Lyrics
Artist(Band):Emilia

I'm a big big girl
in a big big world
It's not a big big thing if you leave me
but I do do feel that
I do do will miss you much
miss you much...

I can see the first leaf falling
it's all yellow and nice
It's so very cold outside
like the way I'm feeling inside

I'm a big big girl
in a big big world
It's not a big big thing if you leave me
but I do do feel that
I do do will miss you much
miss you much...
Outside it's now raining
and tears are falling from my eyes
why did it have to happen
why did it all have to end

I'm a big big girl
in a big big world
It's not a big big thing if you leave me
but I do do feel that
I do do will miss you much
miss you much...

I have your arms around me warm like fire
but when I open my eyes
you're gone...

I'm a big big girl
in a big big world
It's not a big big thing if you leave me
but I do do feel that
I do do will miss you much
miss you much...

I'm a big big girl
in a big big world
It's not a big big thing if you leave me
but I do feel I will miss you much
miss you much...


Pelangi Petang

Artist: Sudirman

Kumeniti awan yang kelabu
Kutempuhi lorong yang berliku
Mencari sinar yang menerangi
Kegelapanku

Kupercaya pasti suatu masa
Sang suria kan menyinar jua
Membawa harapan yang menggunung
Bersamanya...

Engkau tiba bagaikan pelangi
Tak bercahya namun kau berseri
Tapi cukup menghiburkan
Hati ini

Seharian waktu bersamamu
Tak terasa saat yang berlalu
Bagai pelangi petang kau kan pasti
Pergi jua...

mulakan hidup baru...chaiyok!2

2,3 ari ni macam2 berlaku...
hahahaha....gembirakah aku??sedihkah aku???
aku pun xtau....
hahahaha...
hidup mesti diteruskan....

Teman..Kawan..Sahabat..

orang kata...hidup di universiti salah satu pengalaman yang cukup indah...
dikelilingi rakan2 seperjuangan...
melalui peristiwa2 manis n pahit yg sukar dilupakan bersama2...
dan ada sesetengah orang yg mendapat teman hidup di universiti...
selain itu...universiti merupakan kisanambungan hidup seseorang...ye la...mula2 tadika-sek rendah-sek men-matrik/diploma/stpm- n last UNIVERSITI...
orang kata di universiti gak kita akan kenal dunia...kenal macam2 manusia...
orang kata di universiti juga kita akan jumpa sahabat...akan berkongsi kisah suka duka kita dgn sahabat kita...

tapi...
apa maksud sahabat??
apa maksud teman??
dan
apa maksud kawan??

orang kata 3 patah perkataan ini sama je maksud dia...
tp bg sy...
tiga2 tu ada beza...

teman ialah hadirnya seseorang disisi kita sekadar untuk sementara...bak kata orang kehadirannya sekadar di pinggiran...mereka datang hanya seketika..pergi bak angin lalu...

kawan...ialah seseorang yang hadir untuk bersama2 kita...kadang2 kawan boleh dipercayai...kadang2 sebaliknya...jadi timbullah satu pepatah melayu...kawan makan kawan...tikam dari belakang...kadang2 kawan ni ada baiknya...tp kawan baik xdpt menandingi sahabat...

ada seseorang pernah mengungkapkan kata2 ini pd sy...pd masa tu sy baru b'umur dlm lingkungan 8-9 tahun...

"SEORANG SAHABAT BOLEH MENJADI LEBIH DARI SAHABAT, TETAPI SEORANG YANG LEBIH DARI SAHABAT TIDAK BERJAYA MENJADI SEORANG SAHABAT"


dan sy igt kata2 ini sampai bila2...
tahun ni...usia sy akan memasuki era baru..ececeh...xde lah...umur sy pada tahun ini akan mencecah 22 tahun...
dh masuk 2 dekad sy menghirup oksigen di bumi ciptaanNya ini...
tp....sy....

________________________________________

sebut pasal pengalaman manis di alam persekolahan...
sy xde satu pengalaman yg manis...mungkin pd seketika dahulu pengalaman berkawan dgn seseorang menjadi pengalaman paling manis...
tp sekarang semua tu bak pasir yg ditiup angin...

sekolah rendah...
org kata time ni kita xkan ada sahabat lg...sebab hidung kita masih berhingus lg...baru nk kenal alam baru...so untuk mencari ramai sahabat tu sukar sebab kita pd masa tu xtau lg maksud mkna sahabat...

tp kan...

saya ada beberapa orang kawan rapat...sampai skang masih lg contact..tp xde la rapat sampai boleh berkongsi suka dan duka...
bg sy mereka hanyalah kwn...

masuk alam persekolahan menengah...
sy kenal ramai manusia...n mendapat ramai kawan...tetapi...memandangkan sy ni bukanlah dr golongan yg cerdik pandai...jelita menawan...sy hanya berkawan pd mereka yg sudi berkawan dgn sy je...dlm ati sy teringin gak memiliki sahabat...tp apakan daya...bila sy mengakui seseorang itu sebagai sahabat...seseorang itu xkan mengakui sy ni sahabat dia...
dalam menempuh dunia persekolahan menengah...macam2 dugaan sy hadapi...
tohmahan...
cemuhan...
dikutuk...
sy terima dgn pasrah...
sy x pernah bercerita pd sesiapa pun...
sebab sy xde sesiapa pun disisi sy...
pengalaman di sekolah menengah adalah pengalaman yg sy ingin lupakan...
tp sy bersyukur...walaupun sy xde sahabat baik...sy masih mampu tersenyum...
senyuman yg boleh menutup luka di hati...
ramai yg meminta bantuan sy....
ramai yg pergunakan sy....
adakah sy terlampau bodoh???
dlm ingin menjadi yg terbaik pd kawan2...
sy menangis sendiri dalam hati...

sy masih igt malam terakhir di asrama sekolah...
orang len semua berseronok menikmati hidangan...
bergembira dgn kawan2 sebelum cuti panjang...
mengambil gambar bersama2...

tp sy....
sy di dalam bilik menangisi nasib diri...
dgn alasan untuk mengemas brg...
sy menutup luka di hati...
dgn sekuntum senyuman paksaan di bibir...
sy sedar siapa sy...
dan sy xlayak untuk berdampingan dgn mereka...
golongan yg cerdik pandai...
golongan yg cantik jelita...
sy xpernah menepati syarat untuk menjadi kawan mereka..
dan sy sedar...selama ini hanyalah sy yg menganggap mereka sebagai kawan dan ada sesetengahnya sy menganggap sahabat...
tp...apa yg sy dapat...

hanyalah kelukaan di hati...
yang akan meninggalkan parut sampai bila2...

kenangan ini sy ingin lupakan...
tapi sy x pernah berjaya...

memasuki alam matrikulasi...
sy nekad untuk menjadi orang yang baru...
tp malangnya...
apa yg sy ingin elakkan berlaku...
berlaku juga akhirnya...
sy bertemu kawan yg hanya mempergunakan sy tatkala mereka dalam kesusahan..
adakah disebabkan keadaan fizikal sy ini menyebabkan sy mudah dipergunakan???
mudah di perdayakan???
sy pasrah...
sy redha...
tatkala itu...
sy berada di awan-awangan...
pelajaran entah kemana...
lingkup...
kerana manusia bernama kawan...

___________________

UNIVERSITI...
U merupakan satu fasa baru sebelum kita menjejaki hidup yg sebenar...yg lg mencabar...
tahun ni tahun last sy di bumi U**...
tp sepanjang 4 tahun kaki sy memijak di bumi U**...
tiada satu pun kenangan indah yg boleh sy ceritakan pd anak cucu nanti...
tiada satu pun kenangan manis...
yg boleh dirasai kemanisannya...
yg boleh disimpan...
kalau ada pun kemanisannya hanyalah sementara...
di U...
kehidupan lagi mencabar...
cabarannya sukar diungkapkan oleh kata2...
dan...
bt kali keberapa ntah...
benda yg sy xnk berlaku...
berlaku lg...

Ya ALLAH...
apa dosaku...
sehinggakan aku acapkali diduga dugaan ini...

di U...
sy lah pendengar setia masalah orang...
sy lah tempat orang bergantung...
sy sembunyikan kisah lama di sebalik topeng yg sy cipta...
tabahkah sy???
sy cuba menjadi yg terbaik buat mereka...
tp...kebaikan sy itu disalahtafsirkan oleh org2 yg mempunyai Ph.D kot..
dan untuk sekelian kalinya...
sy dipergunakan lg...
kali ni apa yg berlaku...
amat berat untuk sy hadapi...
ketabahan yg sy paparkan hanyalah diraut wajah sahaja...
tp di dalam hati....
hati sy dh remuk...
berdarah...
orang yg sy percayakan selama ini...
meninggalkan sy...
sy terkapai-kapai lg mencari erti hidup...
eklas sy katakan...
sy cemburu dgn mereka2 yg mempunyai kawan baik...
tak layakkah sy untuk mempunyai kawan baik???
tak layakkah sy untuk mengecapi kebahagiaan yg sama seperti orang lain..??

tatkala sy menulis kisah ini...
sy rindukan seseorang...
walaupun sy tidak pernah dianggap wujud pd dia...
tp...
sy betul2 rindukan dia...
sy nk berkongsi kesedihan sy...
sy pun ingin disayangi spt mana dia menyayangi kwn2nya...
tatkala ini juga...
airmata sy berjujuran jatuh...
mengenangkan kisah2 lalu...
mengenangkan sy keseorangan di bumi ciptaanNya ini...
sy tidak tabah...
sy tidak pasti sampai bila topeng yg ada di muka sy ini mampu bertahan...sedangkan topeng ini hampir hancur...lunyai dek mutiara yg jatuh berderai...
air mata sy dh hampir kering
semenjak pemergian org2 tersayang...

"menangis air mata darah sekalipun...mereka xkan kembali..."

dan pada hari ini juga...
sy ingin lari jauh daripada semua orang...
termasuklah 'kawan' sy...
sy akan pergi...
tinggalkan 'kawan' sy tu..
walaupun 'kawan' xkan baca blog ini...
dan dia pun xkan baca blog ini...

sy ingin pergi jauh
untuk mencari diri sy...
yg dh lama hilang...
selama ini sy buat2 tabah menghadapi semuanya...
sedangkan...
hampir setiap malam sy ditemani dengan air mata...
mengenangkan dugaan yg berlaku...

pada hari ini juga...
sy dapat tahu...
kenapa org membenci sy...
kenapa org xleh terima sy sbg kawan...
org memandang serong pd sy...
kerana...
sy x cantik...
sy x kurus...
sy x pandai amik ati org...
org kata sy ni sombong...
sombongkah sy???kalau sy sombong...kenapa diorang terhengeh2 mencari sy???
mencari sy tatkala dlm kesusahan...

dan sy ingin bertanya...
x layakkah untuk org macam sy mempunyai kawan??
x layakkah org mcm sy untuk merasai kasih sayang???
atau orang mcm sy ni xlayak untuk berpijak di bumi ciptaannya...

kalau korang membenci sy...
xpayah la kutuk belakang...
xpayah la bawak cerita buruk pasal sy...
straight to the point je dgn sy...
sy xpernah nk bunuh org...
sebab sy masih sedar...
sy hanyalah pinjaman olehNYa....
hidup sy hanyalah sementara...

dan akhir kalam...
sy ingin pergi jauh...
membawa diri...
tanpa menoleh kebelakang...

dan impian sy...
untuk ke Australia...
untuk menggapai impian...
dan
untuk mencari pusara arwah keluarga angkat sy di sana...

betullah kata seseorang...
prinsip idup sy akhirnya memakan diri sy...

dan sekarang..
sy ingin mengorak langkah baru..

"hidup sy hanyalah untuk kebahagiaan diri sy"

S.A.Y.O.N.A.R.A semua...

Miss Lonely

sekadar ingin berkongsi:

Dalam dunia ini, Kita tidak punya sesiapa kecuali diri sendiri. Tetapi dalam kita bersendiri, Kita beruntung kerana mempunyai seorang sahabat yang memahami kita. Sebagaimana kita mengharapkan keikhlasan dan kejujuran seorang sahabat, begitu juga dia. Tetapi kita sering terlupa akan hal itu. Kita cuma mengambil kira tentang harapan dan perasaan kita. Kita rasa dikhianati bila dia tidak menepati janjinya. Kita tidak memberi dia peluang untuk menerang keadaannya. Bagi kita, Itu alasannya untuk menutup kesilapan dan membela diri. Kita terlupa, kita juga pernah membiarkan dia ternanti-nanti.. Kerana kita juga ada janji yang tidak ditepati. Kita beri beribu alasan, memaksa dia menerima alasan kita. Waktu itu, terfikirkah kita tentang perasaannya?? Seperti kita, dia juga tahu rasa kecewa.. tetapi kita sering terlupa. Untungnya mempunyai seorang kawan yang sentiasa di sisi kita pada waktu kita memerlukan dia. Dia mendengar luahan perasaan kita, segala rasa kecewa dan ketakutan, harapan dan impian kita luahkan, Dia memberi jalan sebagai laluan penyelesaian masalah. Selalunya kita terlalu asyik bercerita tentang diri kita, Hingga kadang-kadang terlupa kawan kita juga ada cerita yang ingin dikongsi bersama kita. Pernahkah kita memberi dia peluang untuk menceritakan tentang rasa bimbangnya, rasa takutnya? Pernahkah kita menenangkan dia sebagaimana dia pernah menyabarkan kita? Ikhlaskah kita mendengar tentang kejayaan dan berita gembiranya? Mampukah kita menjadi sumber kekuatannya seperti mana dia meniup semangat setiap kali kita merasa kecewa dan menyerah kalah? Dapatkah kita yakinkan dia bahawa kita boleh dipercayai, kita boleh dijadikan tempat untuk bersandar bila terasa lemah, agar tidak rebah? Bolehkah kita menjadi bahu untuk dia sandarkan harapan? Sesekali jadilah kawan yang mendengar dari yang hanya bercerita. Ambillah masa untuk memahami hati dan perasaan kawan, Kerana dia juga seorang manusia; dia juga ada rasa takut, ada rasa bimbang, sedih dan kecewa. Dia juga ada kelemahan dan Dia juga perlukan kawan sebagai kekuatan. Jadilah kita kawannya itu. Kita selalu melihat dia ketawa, tetapi mungkin sebenarnya dia tidak setabah yang kita sangka. Disebalik senyumannya itu, mungkin banyak cerita sedih yang ingin diluahkan, disebalik kesenangannya, mungkin tersimpan seribu kekalutan, kita tidak tahu.. tetapi jika kita cuba jadi sahabat seperti dia, mungkin kita akan tahu

huhuhuhuhu...................

aku nk balik.....

huhuhuhu.....

sunyi sgt duk sini......

ptg td tepun umah.....

n...

huhuhuhu

UUM sunyi...sesunyi hatiku...(jiwang karat lak...hak3)

yup...

uum dh kosong...

sokosong2nya...

student tinggal 2,3 kerat je...

n kt hostel aku a.k.a blok aku...

mcm aku sowang je penghuni...

hehehe...

tp aku dh besa x balik...

menemani blok usang ni....

erm...

tp seram gak la...

ye la bulan ni je 2 kematian berlaku kt uum...

tp seb baek bkn kt kolej aku...

jd xde r takut sgt...

actually...aku xtau nk tulis pe...

hahaha...

merapu....bek study...

chow...

sok dh start cuti....

sok..uum dh start cuti midsem...
semalam dh ramai yg menunggu bus di bus stop...

aku???

aku still di sini...
mengisi hari2 ku dengan penuh ketabahan..

hahaha

sebelum cuti

semasa cuti


selepas cuti...

"coz asimen x siap"

so...cuti2 jugak...kalau ada asimen tu jgn lupa buat

selamat bercuti semua....

ngee...

satu cerita...

"saat kebahagiaan sebagai sahabat"

''dulu keakraban kitaorang mcm adik dan kakak..."

"kegembiraan dan kesedihan dikongsi bersama"

perlukah sambungan satu cerita diteruskan???

sy rasa sudah tidak perlu...

kerana...

hati sy akan terluka lg...

bila mengingati dia...

buat sy jd sedih

jgn salah anggap...

sy bukan di lamun cinta...

bukan benda2 yg songsang...

tp...

sy dh anggap dia sbg kakak sy...

sebagai teman sy...

sebagai sahabat sy...

tp...

itu semua kisah dulu...

kisah yg sukar nk dilupakan...

semakin hari..

sy semakin rindu...

sy rindukan dia...

sy x berjaya lupakan dia...

walaupun kekosongan dlm diri sy dh diisi oleh seseorang...

tp sy xleh lupakan dia...

kepada 'awak'

kalau 'awak' baca ni...

'awak' jgn salah faham...

thankz sebab faham sy...

sbb mengisi kekosongan ati sy...

'awak' jgn wisau...

'awak' tetap di hati sy

dan kepada dia yg membaca ini...tp sy pasti yg dia xkan baca...

semoga berbahagia dgn org yg tersayang....

sy akan pergi jauh...

n nekad xkan cari dia lg...

xkan mengharapkan pape dr dia lg...

sbb...

apa yg sy bt selama ni...

hanyalah sia2...

sy dh x dpt truskan cerita ini...

kerana...

parut yg ada akan berdarah kembali...

dia pernah janji macam2 pd sy...

tp...

itu dulu....

disaat dia masih lg mengganggap sy ni kwn dia...

"dulu"

"masa meraikan kejayaan dia suatu ketika dulu"

dan sekarang...

"dia lupakan sy atau sy yg lupakan dia???"

"yg pasti dia xkan hubungi sy lg...."

OMBAK DI PANTAI LAGIKAN BERUBAH

INIKAN PULA HATI MANUSIA...

help me....

i need sumone to help me...................
pleeeeeezzzzzzzzzzzzzzzz

akak bila nak balik

"map kampung aku...teluk ketapang"

Trut....trut....trut...nset aku menjerit..(actually nset aku b'nada dering ngan lagu korea...bkn trut2)
terkejut gak aku...sape la tepun nk dkt maghrib2 ni...kawan aku yg duk kt depan aku tu pun tunjuk muka innocent je n bt2 muka kehairanan...kami baru je sudah mkn mlm sbnrnya...

(',') Ma

nama yg terpampang kt skrin nset aku...

gurlp...aku telan air liur...

nape lak mak aku cal petang2 ni...
xpernah2 dia cal aku...
dia cal sebab minggu ni aku x cal umah ke??

"hello..assalamualaikum.." aku memberi salam..

diam..

"hello.." aku menyapa lg

tiba2..

"akak..." separuh menjerit suara tu

la...adik aku upenyer yg cal...aku igtkan mak aku la td...

"abg rupanya...ada apa bang??" soal ku kembali

"akak balik bila??" sayu je suara tu bertanya...

''err..akak balik lambat lg...bulan 4...nape bang?" atiku berdetak kembali...serba salah aku nk menjawab persoalan tu..mataku memandang tepat wajah yg ada kt depan aku tu...

"bulan 4..lambat lg kan?? abg igt akak balik jumaat ni"

pang!! atiku tersentak...

"nape bang??abg rindu kt akak eh.." soalku kembali dlm nada gurauan..dgn harapan agar adikku itu terhibur..

"xde la...eh akak, game GTA ada x??" aku tau...mest adik aku m'harapkan aku balik kg...

"ada...nanti bln 4 akak wat balik...sori...akak byk sgt keja...tu yg x dpt balik bang...abg..kemsalam kt semua eh..."

"baik" suara adikku dh jd len...lalu dia memutuskan panggilan tanpa menjawab salamku..

Ya Allah...aku tau...adikku berdukacita...sebab aku x balik...

tak pulang ke kampung halaman....

aku dh menipu adikku...

aku dh menipu dia yg aku byk kerja...

aku terpaksa berbohong...

semalam gak aku x cal mak aku mcm selalu...

coz aku xsanggup nk mendengar soalan...

"Farah x balik ke cuti ni"

dan aku x sanggup lg berbohong...

bukan aku xnak balik...
tp aku ada sebab kenapa aku xnk balik...
ptg td gak aku g chek duit dlm bank...
duit ada xsampai seratus...
tu untuk bertahan sampai ujung bulan ni...
cukup ke??
tp...
setiap kali kalau ma tnye...
aku akan ckp aku ada duit...
walaupun sbnrnya aku xde duit...

wwwaahhhh...
aku terpaksa menipu....

kenapa aku xnk balik???

sebab...

duit tiket pegi balik ke kg halaman aku pon dh cecah rm114.00

aku xnk nyusahkan abg or kakak aku utk pegi cr tiket...

coz aku tau...
tiket ke utara mcm pisang goreng panas...
sekejap je dh abes...

pastu nanti mak aku kena kuarkan duit pulak untuk aku...

sebab tu aku xnk balik...

bukan tiket habis...

bukan sbb aku byk keja...

aku xnk menyusahkan org2 yg aku syg...

aku tahu...

lepas arwah pergi...

mak aku yg kena menanggung aku...
kena menanggung abg aku...
menanggung adik2 aku...

walaupun dia bkn ibu kandung aku...
tp dia byk berkorban untuk kami...
walaupun aku x pernah menzahirkan melalui kata2..ataupun perbuatan...
aku syg dia...
kalau dulu aku xleh trima dia sbg mak aku...
tp aku belajar menerima....

ma,along,adin,abg n x lupa majidah...maafkan kakak...kakak x balik kg...bkn xnk balik...tp...keadaan yg memaksa...

aku xnk dituduh menyusahkan keluarga...
aku xnk menjadi ank yg xkenang jasa...

Ya Allah...
kalau dulu aku x sempat berbakti untuk arwah abah dan arwah ma...
tp...
bglah aku peluang untuk berbakti pada ibu tiri ku...
sebelum dia menutup mata...

"my mum with my little bro n little sis"